Aan elkaar gewaagd

De meivakantie hield voor de JO8-3 in dat er 2 weekenden geen wedstrijd werd gespeeld. Dit omdat de wedstrijd van 22 april tegen VEP al midweeks werd ingehaald. Gelukkig werd er voor afgelopen zaterdag toch nog een tegenstander gevonden die tegen ons wilde oefenen. Uit Zoetermeer kwam een combi van DWO JO8-2 en 3 op bezoek. Na wat onduidelijkheid over wie de wedstrijd ging fluiten werd Donyaaaaaaaaaa uiteindelijk bereid gevonden om deze taak op zich te nemen. Om negen uur blies zij voor de 1e keer op de spreekwoordelijke fluit. Direct golfde het spel op en neer en leek er een echte match te ontstaan. De teams waren echt aan elkaar gewaagd. Ondanks dat de bezoekers erg aandrongen bij ons doel was het toch Sportlust JO8-3 wat de leiding nam. Een prachtige aanval werd beheerst binnengeschoten.

De bezoekers lieten het hier niet bij zitten en al snel stond het weer 1-2. Net voor de limonade werd het via een mooie combinatie toch weer gelijk. Tijdens de limonade was er eigenlijk geen echte reden tot klagen. Er werd goed samengespeeld en het plezier spatte ervan af. Toch werd er na de rust iets te veel ruimte gegeven aan de bezoekers. Die konden zo op een 2-3 voorsprong komen. De JO8-3 kon echter net voor de time out weer de 3-3 op het bord zetten. Deze minibreak leek een beetje funest voor de thuisploeg te gaan worden. Een beetje ongelukkig kregen we twee doelpunten tegen en waren de heren te moe om het tij nog een keer te keren. De Zoetermeerders konden zo toch enigszins geflatteerd naar een 3-6 overwinning uitlopen. Heel zonde dat het in die laatste minuten zo misging. Toch hebben we vandaag een fris spelend JO8-3 gezien die bij vlagen echt mooie aanvallen op de mat heeft gelegd. Volgende week de beladen pseudo-derby tegen Kamerik, als ook deze gewonnen wordt, is het kampioenschap in deze fase bijna een feit.

El Salvacor

Vanwege de aankomende meivakantie wilde ondergetekende graag eerder voetballen dan zaterdag 22 april. Na een korte inventarisatieronde begin maart werd snel duidelijk dat wij een prima bezetting zouden hebben. Jammer maar helaas, dan zouden we de derby tegen VEP missen. Gelukkig voor ons kwam vorige week VEP met een noodkreet. Zij zouden er maar 3 spelers kunnen opstellen, en deden ons het verzoek om de wedstrijd op woensdagmiddag te spelen. Na een 2e ronde bleek alleen Hidde niet te kunnen.

Om 17 uur stonden dus 7 tot op het bot gemotiveerde Sportlusters klaar voor de start van de derby. Voor deze wedstrijd hoeven we dus niet eerst aan de laadpaal. Siem had de keepershandschoenen aangetrokken. Gelegenheids-scheidsrechter Arie-Jan floot voor het begin en wat voor een begin was dit. Na een paar pogingen van Teun, leek het Onais tijd voor een wonderschoon doelpunt. Met een parabool waar een wiskundedocent zijn vingers bij kon aflikken verdween de bal in het doel. De keeper van VEP deed nog wel voor de vorm zijn handen omhoog maar was volstrekt kansloos. Onais liep vervolgens terug alsof hij dit geregeld deed. De JO8-3 droomde letterlijk even van meer en was even niet bij de les. VEP wat voornamelijk de lange bal naar voren hanteerde kon met de prima spelende spits ons 2x verrassen.

Na de time out stelde de thuisploeg orde op zaken, althans voor korte duur. Via Jibbe en Aedan werd de stand omgebogen naar 3-2. Net voor de limo kon VEP Siem nog 1 keer verschalken. De limo werd een dingetje. Deze was klaargezet alleen beschikten we niet over de juiste sleutel. Met een droge keel begonnen we aan het 3e bedrijf. Siem werd in het doel door Fender afgelost. De wedstrijd, waar de wind zeker een positieve invloed had, kantelde meer en meer in het voordeel van de thuisploeg. Er werd alleen niet gescoord.

Zoals Barcelona Johan Cruyff heeft, hebben wij  “El Salvacor”. Op het juiste moment kwam hij met de limokannen op het veld. De time-out werd nu een broodnodige drinkpauze. Wat er in de limo zat zal niemand weten maar er is inmiddels een en ander aangekaart door VEP bij de dopingautoriteit. Dit is niet heel verwonderlijk want na de limo trokken de stofwolken op en stond het scorebord ineens op 7 – 3. Uit navraag bleken Jibbe, Onais, Aedan en Siem de daders. De limo was dus de doorslaggevende factor vandaag.

De JO8-3 lijkt zich te gaan opmaken voor een heus kampioenschap. Nog 2 overwinningen en platte kar kan zijn rondje door Woerden gaan maken.

De derby part II

Een Woerdense derby is niet zomaar een wedstrijd. Het staat normaal garant voor een spektakel. En dat werd het, alleen niet voor beide teams. Als de blauwwitten uit Woerden- oost op bezoek komen, stijgt de spanning. Na de eerdere ongelukkige puntendeling en de mooie overwinning vorige week hadden onze rood-witte helden er weer zin in. De stadsgenoot zou de volgende zijn die aan de zegekar gebonden zou worden. Na wat gesteggel over een pion op de zevenmeterlijn, kon de wedstrijd onder leiding van coach Henk beginnen. Hidde en Teun waren afwezig dus starten we weer met het basisteam van vorige week.

Dat deze 6 man een garantie voor succes waren werd weer snel duidelijk. Direct werd sc Woerden teruggedrongen en het vuur aan de schenen gelegd. Fender startte het doelpuntenfestijn. De JO8-3 maakte korte metten met alle aspiraties van de stadsgenoot. Werkelijk geen moment konden de bezoekers is de wedstrijd komen. Toen na 20 minuten de stofwolken waren opgetrokken was de wedstrijd eigenlijk al geen wedstrijd meer. Het was dat “ene zekere Joep” de tegenstander een beetje in het zadel wilde helpen, en op die manier de 4-1 tussenstand op het bord werd gezet. Maar Jibbe en Onais waren het hier niet mee eens en zo stond het weer snel 8-1. De eerdere discussie over een pion op de 7 meterlijn deed er niet meer toe.

Na rust had Siem niet helemaal door dat we waren gedraaid van speelhelft en passeerde onze Joep feilloos. Nadat ook Siem weer op de hoogte was dat we de andere kant op gingen, liet hij het net aan de andere kant bollen. “Ja, zeg dat dan ook eerder” was zijn commentaar. Jibbe kon nog 2x scoren en zo de eindstand op 11-4 brengen. Dat er slechts 3x werd gescoord in de 2e helft lag voornamelijk aan het feit dat de iemand de doelen iets had verplaatst, en zonder wissels de krachten wegvloeiden. Anders had de score vast hoger uitgevallen. Eindconclusie was dat de JO8-3 werkelijk geen kind aan sc Woerden had.

Volgende week op maandag het thuistoernooi. Het beloofd mooi weer te worden. Komt allen gerust een kijkje nemen, vuurwerk hoeft niet meegenomen te worden, daar wordt door heren zelf voor gezorgd. Ow ja en ik heb er 1 niet genoemd, Aedan scoorde niet maar speelde de hele wedstrijd uit, dat is een winst ansich ? ….

One way wind...

Opnieuw mocht de JO8-3 zich opmaken voor een uitwedstrijd. Nadat we de laatste keer in Alphen enigszins bestolen waren en met een gelijkspel werden opgezadeld, was het nu toch echt de bedoeling dat de 3 punten meegingen naar Woerden. Helaas kregen we in de aanloop slecht nieuws uit de ziekenboeg. Hidde en Teun waren ziek geworden na het eten van een vermeend kip product. Waar een andere coach direct vervangers liet oproepen, bleef onze Henk ijzig kalm. Geen paniek, hij vertrouwde er volledig op dat de aanwezige spelers de klus konden klaren.

Om 09:00 stonden 6 roodhemden klaar om de strijd aan te gaan met Siveo JO8-1. De thuisploeg had tot nu toe slechts een keer verloren en dat was begin oktober. We mochten dus aan de bak. Bij het zien van het (sl)echte grasveld raakte geen een van onze spelers onder de indruk.  Waar we wel van schrokken was de harde wind. Waar we in Woerden nog enigszins in de luwte stonden, was er in Zegveld erg weinig beschutting te vinden.

We begonnen aan de wedstrijd met de wind tegen en Sportlust begon voortvarend maar had echt zichtbaar last van de elementen. Ondanks dat er wat kansjes te noteren vielen voor het thuisteam stond keeper Joep vaak op de goede plek om deze direct onschadelijk te maken. Toch moesten we 1 keer capituleren in de 1e helft. Met een 1-0 achterstand gingen we aan de limonade. In de 2e helft zou er een frisse wind gaan waaien want wij hadden deze nu mee.

Dat dit het voetbal wat makkelijker maakte was een understatement. Vol passie gingen de 5 spelers (plus 1 invalkeeper) op zoek naar de gelijkmaker. Siveo moest alle zeilen bijzetten om het doel schoon te houden. Toen ook de 6e speler de wind weer in de zeilen kreeg en weer op het juiste veld was aangewaaid was het feest compleet. Hij kreeg de bal voor de voeten, schoot niet hard maar zuiver en kon zo tergend langzaam de keeper verschalken. De feestvreugde was echter van korte duur. Een snel genomen uitbal leverde de thuisploeg weer een voorsprong op. Dit was het moment dat de JO8-3 de rug rechtte.

Niemand verzaakte in deze fase. Onais zette goed door en kon zijn dribbel bekronen met een doelpunt. De jacht op de winnende was begonnen en na een stortvloed aan corners en net niet momenten werd een voorzet van Aedan door Jibbe knalhard in de touwen geschoten. De meer dan verdiende voorsprong was een feit. Het thuis team wilde zich echter niet neerleggen bij een nederlaag en startte een heus wanhoop/slotoffensief. Gelukkig bleef Siem goed bij de les. Een hoofdrol was er nog in de laatste seconden voor Fender. Hij kon een zeker doelpunt voorkomen door een schot van de doellijn te halen.

Maar ik ken een goede keeper en zijn naam is…… Joep. Na afloop vroeg de redactie om een quote of hij nog zou ingaan op het aanbod van Oranje om daar vaste keeper te worden, was zijn commentaar: “Nah ik denk het niet want ons team is veel te leuk!”

HEY RUSTAAGH!!

Op een druilige vroege zaterdagmorgen stonden om 8:15 zeven mannen in het toreador rood klaar om een heus gevecht aan te gaan met PVCV JO8-13. Deze vereniging is in de afgelopen jaren behoorlijk gegroeid en heeft jeugd te over. Dat veel jeugd hebben niet altijd een zegen is zal later in dit verslag uitgebreid aan de orde komen. Als om 8:30 de handen zijn geschud, fluit spelleider Donya voor de 1e keer en beginnen we aan de wedstrijd.

Al heel snel is duidelijk dat de mannen er zin in hebben. Direct is bij het doel van de gasten sprake van een heuse omsingeling. De roodwitten (die vandaag overigens in het blauw spelen) hadden moeite om het doel schoon te houden. Opeens is daar dan de splijtende pass vanaf de zijlijn die Aedan vrij voor het doel zet. Enigszins geschrokken van de geboden kans schiet hij deze tegen de keeper aan. Een milliseconde later zagen we de echte reden van het schrikken. Uit zijn ooghoek zag hij namelijk een verdediger die als een kamikazepiloot kwam invliegen op zijn benen. Uit de gegeven vrije trap werd het 1e doelpunt, tot ongenoegen van de leiding van PVCV, aangetekend.

De wedstrijd werd daarna niet heel veel sportiever. De bezoekers hadden duidelijk moeite met een achterstand en lieten dat wel heel duidelijk blijken in woord en gebaar. Het bleef echter niet bij woorden en gebaren. De daad werd ook bij het woord gevoerd. Teun en Jibbe en Onais moesten het een paar keer ontgelden. Nadat Aedan voor de 4e keer kennis maakte met de grasmaaier van Vleuten, ging hij huilend van het veld. Dat was het moment om vanuit Sportlust zijde duidelijk te maken dat wij dat gedrag niet accepteren. Niet veel later kwam het rustsignaal niet ongelegen.

Tijdens de limo werd er besproken van ons team op dat moment erg bezighield. Het onsportieve spel van de tegenstander, was namelijk iets wat we nog niet vaak zijn tegengekomen. Desondanks gingen de mannen weer naar buiten met een “wij gaan niet opzij” mentaliteit. De bezoekers probeerden hier en daar nog wel wat maar de JO8-3 was simpelweg (ook letterlijk) net een maatje te groot. De einduitslag van 5-3 was dan ook een meer dan terechte.

Het scouting rapport:

Fender:         10       Zowel als keeper en veldspeler onverslaanbaar.

Hidde:           10       Heeft laten zien dat je ook “netjes” kan verdedigen zonder de tegenstander pijn te doen.

Teun:             10       Dribble, shoot, scores…..

Jibbe              10       De ene mooie pass na de andere van de schoen laten vertrekken.

Joep               10       Op doel en in het veld vaak onnavolgbaar.

Onais            10       Niet af te stoppen langs de lijn.

Aedan            10       Tegenstander begreep de term “target man” niet helemaal.

Coach            10       Een coach is zo goed als dat zijn team is :)

De derby

In de nieuwe samenstelling mocht de JO8-3 vandaag aantreden voor de derby tegen sc Woerden. Sommige spelers hadden al tegen dit team gespeeld op het zaalvoetbaltoernooi van Kamerik in de vakantie en wisten dus dat het vandaag wel goed zou komen met het resultaat. Dat in het verleden behaalde resultaten geen garantie voor succes zijn werd snel duidelijk. Om 8:30 gingen we van start op een aardedonker sportpark Cromwijk. De opkomende zon werd met veel succes tegengehouden door de dikke donkere regenwolken.  Dat dit een voorteken zou zijn van de afloop van dit duel wist niemand.

Volop in de aanval lieten onze kleine roodhemden zich 2 x verrassen door de bezoekers uit Woerden oost. Toch werd de achterstand voor de limonade omgebogen naar een 2-2 gelijke stand, waarbij we echt moeten vermelden dat het de thuisploeg niet meezat in de afwerking. Na de donderspeech van coach Henk gingen de aanstormende talenten weer naar buiten met een doel. "Deze gaan we winnen".

Direct werd het doel van de bezoekers weer omsingeld. De enige manier om eruit te komen was door de bal hard weg te schieten richting de eenzame sportlust keeper. Die had dus maar bar weinig te doen. Toch lukte het de bezoekers een keertje een bal tot corner te promoveren. Deze corner maakte nogmaals promotie, want of het nu de wind was of een speler van de thuisploeg, de bal lag ineens in ons doel. Toch was dit geen reden om bij de pakken neer te gaan zitten. Vastberaden om de gelijkmaker en de uiteindelijke winst te pakken werd er nog harder gelopen en samengewerkt. Toch kon uit eenzelfde situatie sc Woerden nogmaals door het beleg breken en scoorde de 2-4.

Toch wisten de mannen van coach Henk nog de 3-4 op het scorebord te zetten. Helaas was op dat moment de tijd onze grootste tegenstander. Met nog 1 minuut op de klok was er nog een hectische situatie voor het blauwwitte doel, maar waar de bezoeker wel hier en daar het geluk aan de zijde hadden, lukte het de JO8-3 elke keer net niet.

Kletsnat droop de JO8-3 letterlijk van het veld. Wij als ouders hebben van jullie genoten, de werklust en de passie en vooral het niet opgeven laat ons in ieder geval met een mooi gevoel naar huis gaan. Als schrijver van dit alles heb ik wel het idee dat het vervolg alleen maar nog mooier gaat worden.